RUFAİ DİVANI

MÜDEBBİR OL

Muhammet mefkari alem

Çırağı çeşmi veladem

Cihanı sevmedi bir dem

Kabul eyle bu bürhanı

Bu dünyaya meyil verme

Bu dünya fanidir fani

Göçürdü Ademi Nuhi

Ve Davudi Süleymani

Anlar gitti bu dünyadan

Halas oldu bu rüsvaydan

Çıkar başı bu kavgadan

Gel eyle zikri Süphani

Nefsin sana itap eyler

Gelir şeytan şitap eyler

Yıkar hanı harap eyler

Aparır dini imanı

Giderse din ile iman

Olursun hem rahi şeytan

Mukallit ateşi niran

Ebedir darı zindanı

Müdebbir ol ARAPZADE[1][1]

Ömrünü verme girdabe

Değilsin kör bu dünyada

Resulün Rabbini tanı

GÖSTERİR

Babı ali şandır arifi billah

Hakikatte doğru rahı gösterir

Arzu matlubati bendi bismillah

Manasinda vechi mahi gösterir

Seyyidi Rufai hey gavsi cihan

Evladi ResuIdur o zati sultan

Himmeti hazirdir her nuthi burhan

Babındadır adil şahı gösterir

Babında reistir şahı mürteza

İzharı burhandır sevene seza

Böyle bir cilveye böyle bir naza

Harislere sururgahi gösterir

Feyzi tecellidir fehmetmez elil

Aşığı billahtir maksudi celil

Bende-i aşığın rahında delil

İrşad eder hay ervahı gösterir

Mestu hayran etmiş ol badi saba

Ciğerim hun etmiş ser ali aba

Haki sanamerli er Haci Baba

Himmetinden eyvallah’ı gösterir

Can vereni o dildare yetirir

Çariyari şah haydara yetirir

Hak mahbubu dost muhtara yetirir

Muhtarından vechullahi gösterir

Rahta alem açar ahiyya gibi

Arzda dalga vurur deriyya gibi

Sümmanın çeşminde tütiya gibi

Aradığım nişangahı gösterir

ELVEDA

Üşşagın babında enveri serdar

Eyledi bülbülden gülşan elveda

Hakikat ilminde ehyade tüccar

Yetti nevbet dedi hapan elveda

Babında fakire açardı deri

Demanı zeminde semada seri

Hangi deste verdi igas teberi

Sağlığında oldu devran elveda

Şerefi Pasinin şemsi kameri

Çoğunun destine verdi feneri

Hizmetten dur olup kesmen kenarı

Ekmeğine şirden merdan elveda

Haki Sanamerin mücevher bendi

Varisi Ehlullah üşşagın gendi

Vatani değişti yok değil kendi

Beşerden göç etti ruhen elveda

Veliyyil eh durur er dergahında

Vechi nihan değil nişangahına

Sefer açtı begım ahiret rahına

Beşerden göç etti ruhen elveda

Seversiz üşşaklar ali ebayı

Görürsüz gözlersiz vakti sabayı

Posta vekil etti Yakup Babayı

Acaba dedimi Sümman elveda

İLTİCA

Niyazımız budur Allahımız dan

Sivasın mahvede bu kalbimizden

İlahi umarız senden edayı

Şefi kılıp Muhammet Mustafa yı

Gönül pak olmayınca masivaden

Nüzul eyler mi Rahmet ol Hudadan

Nazargahi ilahi kalbimiz çün

Sever pak edeni ol zati biçün

İlahi taklidimiz eyle tahkik

Ki senden olur zira kula tevfik

İlahi mutmain et kalbimizi

Ki daim ağlayalım zenbimizi

Bizi benlik oduna koyma Yarap

Diyelim her zaman her demde Ellah

Temessük edelim sünnetle daim

Tarikatte olalım cümle gaim

Tarikimiz durur er Rufai bendi

Ki Mevlüt ten alırız nus-i pendi

Senin Mevlüt kulun daim ümidi

Diler makbul ola cümle müridi

MÜRŞİDİM MEVLÜT BABA

Yandı yandı yüreğim

Aşkından Mevlüt Baba

Kurduk biz bu halkayı

Himmet et Mevlüt Baba

Can baba canım baba

Mürşidim Mevlüt baba

Can baba canım baba

Sultanım Mevlüt baba

Seni sorduk güllere

Gül gönderdi bülbüle

Bülbülü ağlar gördüm

Dedi gitti Resul’e

Can baba canım baba

Mürşidim Mevlüt baba

Can baba canım baba

Sultanım Mevlüt baba

Biz bir aciz dervişiz

Yoluna can vermişiz

Nerde halka kurduysak

Himmetini görmüşüz

Can baba canım baba

Mürşidim Mevlüt baba

Can baba canım baba

Sultanım Mevlüt baba

BİZ RUFAİ’YİZ

Haya bizden azar olur

Ejderhalar bezar olur

Ataş bize gülzar olur

Biz Rufai’yiz Rufai

Ateşte kızar gülleri

Yanmaz ateşe dilleri

Seyyid Ahmet bülbülleri

Biz Rufai’yiz Rufai

Şiş vururuz derimize

Zarar gelmez birimize

Sığınırız birimize

Biz Rufai’yiz Rufai

Pirimiz Ravza ya vardı

El bağlayıp divan durdu

Hz. Resul el verdi

Biz Rufai’yiz Rufai

Pirimiz şuhuda daldı

Şecerler huzura geldi

Kerameti zahir oldu

Biz Rufai’yiz Rufai

Rufai nin her halleri

Kaldırır kıl-u kalleri

Açar men araf yolları

Biz Rufai’yiz Rufai

Men arafta elmi imla

Odur kalbe neşe numa

Tevhitte bulduk biz safa

Biz Rufai’yiz Rufai

Rufai den bir yol kalkar

Ateşi canları yakar

Sinesine şişler çakar

Biz Rufai’yiz Rufai

Hadimi babı bendesi

Kavuşur şire pençesi

Rufailer pervendesi

Biz Rufai’yiz Rufai

SEYYİT H. AHMET BABA

Yine aşk bahrinde yüzen

Seyit Hacı Ahmet Baba

Derecesi gavsul azam

Seyyit Hacı Mevlüt Baba

Can mülkünü küşat etti

Bizi münevver şad etti

Nicelerin irşad etti

Seyyit Hacı Ahmet Baba

Çoğuna verdi verdi fermanı

Dertliye kıldı dermanı

Keşfi keramet ummanı

Seyyit Hacı Ahmet Baba

Sülbü Resul zatı tahir

Erenler içinde mahir

Keşfi kerameti zahir

Seyyit Hacı Ahmet Baba

Evliyaların yücesi

Güzelerin behicesi

İlmi ledün ğevacesi

Seyyit Hacı Ahmet Baba

Müşkül işlerin bitirir

Taliplerini götürür

Şah Muhammede yetirir

Seyyit hacı Ahmet Baba

Kabrinde berhayat özü

Dü cihanda var nufuzu

Gösterir levhi mahfuzu

Seyyit hacı Ahmet Baba

Rahi Hakka hizmet eder

Sevdiğine himmet eder

Kulu vasilullah eder

Seyyit hacı Ahmet Baba

Üç harften okutur yazı

Mevlasına geçer nazı

Mustafayı okşar bazı

Seyyit hacı Ahmet Baba

HAKİKAT ŞEHRİ

İçtim bir bade aşk ile

ol piri mugan görünür

Hacı Ahmet himmet ile

Serveri huban görünür

Şeyhim ile bile vardık

Bir şehire dahil olduk

Bir saat misafir kaldık

Gezeriz celvan görünür

Orada yok senlik benlik

Gidene ederler eylik

Garip olana rehberlik

Ederler mihman görünür

Gülleri var asla solmaz

Süsü zevkine doyulmaz

O şehirde yad bulunmaz

Ummumi ihvan görünür

Daima tevhid ederler

Hoşça kelamlar söylerler

Tatlı muhabbet eylerler

Hepisi yaran görünür

Halkı hep ehli keramet

Gidenler bulur saadet

Huri cennete ne minnet

Nakışı kuran görünür

Yedi kudret yapıları

Otuz iki kapıları

Yakuttandır çarşıları

Cennetten elvan görünür

Dağları var altun kızıl

Ovaları sırma yeşil

Akıyor ma-i selsebil

Kevserden umman görünür

Tuba gibi ağaçları

Hoş avaz eder kuşları

Zebercettendir burçları

Güneşten şean gürünür

O şehirin amirleri

Abdulkadir dir dilberi

Ahmet Rufai serveri

Himmeti her an görünü

Varmak için öğren rahı

Cümbüş olur sehergahı

O şehirin padişahı

Muhammet sultan gürünür

İsmi hakikat şehiri

Toprağı lali cevheri

İfşa olmuş hakkın nuru

Ol sırrı süphan görünür

Durma vur tevhid sazını

Taatle erit özünü

Mustafa aç kalp gözünü

Vuslatı yezdan görünür

RUFAİLER TEKKESİNDE

Bir münevver devran gördüm

Rufailer tekkesinde

Dertlilere derman gördüm

Rufailer tekkesinde

Şeyhin ismi Nailullah

Nüfuz etmiş Resulullah

Aklımı aldı zikrullah

Rufailer tekkesinde

Mermer taşa baş vururlar

Ah eyleyip Ellah derler

Öldürürler diriltirler

Rufailer tekkesinde

Dervişleri şiş vururlar

Himmet eylemiştir pirler

Öldürürler diriltirler

Rufailer tekkesinde

Yaktı beni Ellah sesi

Gel tövbeye behey asi

Resulullah silsilesi

Rufailer tekkesinde

Aşk ile pervane döndü

Allah Allah deyip yandı

Sağ olsun şeyhim efendi

Rufailer tekkesinde

Tarikat kazanında piş

Sıdk ile et alış veriş

Gel bahrin dermanına düş

Rufailer tekkesinde

İhlas ile her işleri

Ne güzeldir cümbüşleri

Can bağışlar dervişleri

Rufailer tekkesinde

İspat olur dost olduğu

Her tekkeden üst olduğu

Bu ednanın mest olduğu

Rufailer tekkesinde

ABDULGANİ EFE

Kemali lütfigahımdır

Beytullah kıblegahımdır

Kamu alemlerin şahı

Benimde padişahımdır

Çarıyarı Sıddıkı ekber

Dahi ol hazreti Ömer

Osman Ali Haydar

Ruhumdan ala canımdır

Hasandır erbabı yaren

Hüseyin sırrı Aliden

Elden irşat Tarikatten

Buyurmuş hûb misalimdir.

Tarikatla olan meskun

Bu alem cümle od olsa

Dokunmaz şirime zerre

Beni yakan günahımdır

Bi külli olsalar irşat

Kamu mahluk bu alemde

Hayali zerreden ancak

Benim bir kuru ahımdır

Bu zikri (1) istiyor himmet

Gece gündüz edip gayret

Sanamerde Hacı Ahmet

Benim ali penahımdır.

MEVLÜT BABA

Bir mürşit gitti ilimden

Düşürmem asla dilimden

İtirazım yok ölümden

Seyit Hacı Mevlüt Baba

Tarikatta Rufaisin

Seyit sağdattan birisin

Ölü değil sen dirisin

Seyit Hacı Mevlüt Baba

Tükenir mi seyit nesli

Hepsi birbirinden süslü

Bugün bütün ihvan yaslı

Seyit Hacı Mevlüt Baba

İhvan bugün kara bağlar

Duacıyız kalan sağlar

Senin adın yürek dağlar

Seyit Hacı Mevlüt Baba

Evliyalar otağından

Serdarlığın tabağından

Hacı Ahmet ocağından

Seyit Hacı Mevlüt Baba

Sen sığmazsın yazılara

Senin metnin bazılara

Karışmazsın mazilere

Seyit Hacı Mevlüt Baba

Yazdı ihvan Münir böyle

Var derdini sende söyle

Günülerle sultan eyle

Seyit Hacı Mevlüt Baba

HAYRETLER GÖRDÜM

Ben bu meclislerde hayretler gördüm

Uyudum uyandım hep ayan gördüm

Habibin nurunu yanarken gördüm

Ben hu demeyince eylenemem hu

Allah demeyince sabredemem hu..

Semada melekler hu diye döner

El ele vermişler Hakka giderler

Habibin nurunu tavaf ederler

Ben hu demeyince eylenemem hu

Allah demeyince sabredemem hu.

Bir çeşme yaptırdım mermer taşından

Suyunu akıttım gözüm yaşından

Hiç fayda görmedim dünya işinden

Ben hu demeyince eylenemem hu

Allah demeyince sabredemem hu..

Erenlerin piri Veysel Karani

Ebubekir Ömer Osman ve Ali

Onlar peygamberin sevgilileri

Ben hu demeyince eylenemem hu

Allah demeyince sabredemem hu..

HALKAYI ZİKİR

Halkayı zikire derviş girince

Canan bahçesinde güller uyanır

İmhazla tevhidi kalbe vurunca

Gönül aşka gelir diller uyanır

Cehd et yok edesin nefsin kurdunu

Ehli hal olanlar anlar derdini

Dervişan sıdk ile çekse virdini

Pünhan zahir olur haller uyanır

Kimi ayık kimi kabında olur

Elbet ayık olan Mevlayı bulur

Ol seherde rahmet borani olur

Eser badı saba diller uyanır

Mürşidan oldur ki kıla rehberi

Çok deryaya daldım yoktur cevheri

İbadetle geçir vakti seheri

Vasillullah olur kullar uyanır

Mevlam rahmeyler sevdiyi kuluna

Semi basir her kulunun haline

Nazar ettim ilmi batın gölüne

Emvaç mevce gelir seller uyanır

Bir kul zikreylerse daim hudasın

Huda’dan başka neyler maadasın

Bahri ledünlüden alır dalgasın

Katre tecelliden seller uyanır

Ben yakıldım elif mim hecesine

Aşık oldum dilberler yücesine

Bir kez baktım hakikat bahçesine

Ağaçlar hu derler dallar uyanır

Mustafa olmadın mesuri dari

Acep affedermi Hazreti bari

Mümin müminatın şefaat yarı

Muhammet gel dese yollar uyanır

ELLAH HU DE

Vur tevhidin cünbüşünü

Durma daim Allah hu de

Uçur hakikat kuşunu